Moda według faceta - o autorze

Cały cykl składa się z następujących tematów:

1. Moda według faceta - o autorze.

2. Białe kozaczki mody męskiej.

3. Metroseksualizm - nie taki diabeł straszny..

4. "Uważaj na niego dziewczyny kolego.." - czyli skąd wyczucie mody u geja?

5. Sieciówka czy śmieciówka - o komercji w modzie męskiej.

6. "Mój facet nie wie co to kardigan"

7. Kult sylwetki Y. Dieta a moda.

Skąd się wziął Kamil Kwiatkowski – Szafiarka?

Jest rok 2005, wrzesień. Zatrzymałem się przed budynkiem na ulicy Świdnickiej, gdzie przez kilka minut gapiłem się na wystylizowane do bólu manekiny i marzyłem, aby mieć koszulkę z tego sklepu. Nie odważyłem się wejść tylko dlatego, że pomyślałem: pewnie drogo! Heheh.. tak wspominam swój pierwszy kontakt z H&M. Potem poszło mi już łatwiej. Buszowanie po galeriach handlowych sprawiało mi szatańską radość, mimo, że jeszcze nie zajmowałem się niczym związanym z dziedziną mody.

Pochodzę z prowincji, gdzie wszelkie zakupy odzieżowe dokonywało się na bazarku, czy niedzielnych giełdach. Oczywiście można się domyśleć jaki był tego efekt: wszyscy chodzili w tym samym. Przypominam sobie lata Gimnazjum, gdy przyszedł tren spodni, pt. Vesper (czyt. spodnie dresowe w kolorze granatowym, z dwoma beżowymi lampasami). Niezależnie od płci, wieku i stylu każdy posiadał ten kultowy model dresu.. Heheh.. w sumie też nie jestem pewny nazwy, bo przychodzą mi na myśl buty o podobnej nazwie, które również przeszły do kanonu mody z prowincji. Były to „zamszowe” trampki na grubej podeszwie, w kolorze czarnym. Dość przyjemny model!

W technikum odwiedzałem wrocławskich znajomych, którzy pokazywali mi jak skutecznie zmarnować kilka groszy na szmatki i szmateczki. Poznałem siłę lumpeksów, małych sklepików vintage i atrakcje jakie można „wyrwać” na SALE.  Już w tych czasach słyszałem, że mam gust i nawet nieźle się ubieram. To było bardzo miłe, ponieważ byłem zakompleksionym młodzianem. W prowincji ciężko być sobą (w sensie: facetem na modowym czasie), ludzie kierują się tradycjonalizmem i konserwatywnymi poglądami. Kultywuje się stereotypy, a to co inne, czy oryginalne jest „złe”. Nigdy nie chciałem wgłębiać się w myśli tych ludzi, ale dziś wiem, że wynika to z braku wiedzy i obycia.

Wracając do mody.. w 2006 przeprowadziłem się do Wrocławia. Pierwszy rok był  trudny. Nieogarnięty sytuacją, tempem życia tęskniłem za ciszą małego miasteczka. Niezbyt obyty w towarzystwie, trochę zagubiony, starałem się odnaleźć.. co nie było łatwe. Pierwszym krokiem do oswojenia się oraz zapełnieniem wolnego czasu, było znalezienie pracy. Po kilku mailach i dniu wędrówki od sklepu do sklepu, wylądowałem w Stradivariusie. W sumie przypadkowo tam trafiłem. Moje CV przywędrowało z P&B, tylko dlatego, że ówczesna kierowniczka chciała mieć (koniecznie) faceta w sfeminizowanym teamie.

Tak poznałem Inditex, kilka nowych, ciekawych osób, pojawiły się pierwsze porażki, sukcesy. W tej firmie poznałem zawód Visual Merchandiser-a, który obecnie stał się moją pasją i zawodowym celem. Blog powstał dość spontanicznie. Nie spodziewałem się takiego zainteresowania, nie oczekiwałem rozgłosu. Chciałem (i nadal chcę), aby był to blog pełen „niezależnej” (czyt. wynikającej z obserwacji i własnego doświadczenia) wiedzy na temat mody męskiej, systematycznego działania, odpowiedzialności za własne poglądy etc. W tym miejscu powinienem podziękować Kacprowi. Różnie było, ale to dzięki niemu dowiedziałem się o zjawisku szafiarstwa.

Czy ciężko być facetem w tym środowisku?

Odpowiedź jest prosta! To wyróżnienie (płeć), które pozwala mi być  niezależnie od tego, co dzieje się u dziewczyn na blogu. Środowisko nie jest nasycone blogującymi o modzie facetami, co sprawia, że jest nisza i poniekąd ułatwia mi dotarcie do zainteresowanych. Bloguję już ponad dwa lata. Były momenty kiedy miałem już dość siebie, bloga i całego otoczenia. Ostatnio, ktoś sprawił mi miłą niespodziankę. Napisał: „robisz kawał dobrej roboty, i gdybym mógł to chciałbym mieć, z Tobą dziecko”. Nierealne, ale jaki dowód uznania! :)

W maju tego roku postanowiłem przystopować, przemyśleć jak ma wyglądać mój blog oraz co chcę osiągnąć?! Pierwszym krokiem była zmiana szaty graficznej i koncepcji merytorycznej. Od niedawna pojawił się też utalentowany fotograf – Jakub (patrz: dwa ostatnie posty na blogu). Mam nadzieje, że nasza współpraca będzie owocna i powstanie dużo pięknych zdjęć. Jestem w trakcie przygotowania własnej mini kolekcji..

To tylko kawałek mnie.. wiem, że kocham to co robię. Blog www.camilr.blogspot.com traktuję jak własne dziecko, które wymaga uwagi, troski a czasem przywołania do porządku. Jestem męskim odpowiednikiem damskiej SZAFIARKI. Jestem dumny z tego, że realizuję własne cele. Z całej mocy namawiam każdego do działania i robienia tego, co tak naprawdę kocha. Dziś wiem, że jestem szczęściarzem, który dostał szansę dzielenia się z wami miłością do mody (po męsku). Chciałbym serdecznie zaprosić do czytania moich tekstów z cyklu: „MODA WEDŁUG FACETA”, w każdą środę na www.moda.bobyy.pl (dziękuję Justynie za wygrzebanie mnie w gąszczu blogów). :)

ENJOY

KAMIL SZAFIARKA :*